Kościelec

Zbudowany w 1849 roku rozlegty, klasycyzujący, piętrowy dwór, którego bryłę ożywiają trzy zwieńczone trójkątnymi frontonami ryzality. Ryzalit środkowy w dolnej części mieści gtówne wejście do dworu, w górnej natomiast tworzy rodzaj otwartej loggii czy też kolumnowego ganku. Podtrzymywane przez jońskie kolumienki belkowanie dekorują girlandy. Dwór nakryty płaskim dachem, ponad który wystają dość płaskie dwuspadowe daszki ryzalitów. Kościelec w 1297 roku oraz kilkakrotnie w XIV wieku wzmiankowany pod nazwą Lapidea Ecclesia oraz Koszcziol. W 1442 roku miejscowość otrzymała prawa miejskie od Władysława Warneńczyka, które jednak utraciła jeszcze przed rozbiorami. Od XV do XVII wieku w rękach Kościeleckich. Potem własność Dziatyńskich, od końca XVIII wieku Dąmbskich, a w XIX wieku Łączyńskich. W 1881 roku właścicielką Kościelca była Rozalia z Ponińskich Łączyńska, primo voto hrabina Julianowa Dąmbska. W 1885 roku majątek odziedziczył hr. Adolf Poniński. W rękach Ponińskich Kościelec pozostawał również w okresie międzywojennym. Edward Poniński urodzony w Kościelcu w 1887 roku, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku, prezes Wielkopolskiego Towarzystwa Kółek Rolniczych, został zamordowany przez Niemców w grupie 56 zakładników - ziemian, księży i nauczycieli, w nocy z 22 na 23 października 1939 roku w więzieniu w Inowrocławiu. W 1930 roku właścicielem Kościelca był hr. Adolf Poniński. Majątek liczył w 1926 roku 855 hektarów.